1/5/2009
Sende biliyor musun damlam?
Merhaba damlam!
İşte yine sana sesleniyorum.
Aldığım nefesle tüm bedenimle.Yüreğimin bir yerleri acırken...
İçimdeki sessizlik çığ gibi büyüyorken.
Nefes alamıyorken adeta.
Ölüm ardımda sessiz adımlarla takipteyken.
Hissettiğim duygularımla...
Çözemediğim varamadığım duygularımla.
Sana sesleniyorum.
Biliyor musun damlam?
Aldığım nefesle üşüyorum.
Şimdi deniz karşımda.
Bir ucunda ben,diğer ucunda sen damlam.
Her geçen günün hatırası var.
Bu kakadar mı hisseder insan?
Yüreksiz bedenimde.
İşte bak hissediyorum.
Bugün deniz dalgalı.
Alay ediyor benimle adeta.
Fırtınalı denize inat.
Dayanıyorum.
Bir sabah güneş doğdu derken karanlıklar çöktü üstüme.
Ama inanıyorum ki damlam.
Her gecenin bir sabahı var.
Aklıma takılan her suskunlukla.
Bilinmeyenlere gidiyorum.
Senide götürüyorum yanımda.
Kimseler bilmesede kimseler görmesede.
Gözlerimin yaşlarını bile saklayamazken,
İşte seni herkesten saklıyorum.
seni görebildiğim kadar yaşıyorum.
Ağlamak yok şimdi damlam,
Dünya imtihan dünyası işte.
Yaşananları unutmak kolay mı?
İnanmazsan yüreğine sor.
Çok zormuş Damlam çok zor.
Sende zor olduğunu biliyor musun?
Leb-i deryan
Önceki 
»
Konu: damlalık
Kirpiklerinin tentesine yüklenen bulutların bahaneleri hazır..Ve aslında bahane hep hazır..bahanesizlik mi yoksa bahanesi olmalı bahanenin bilmiyorum..Ağlayanlarla ağlıyorum..İyidir diye duymuşum..Boşalıyormuş içi insanın..Hiçbir şeyi kalmıyormuş..Damlalar birer ve biner alemi alıp kumlara taşlara ellere yerlere taşıyormuş..Yani, giden yine gidiyormuş..Ayağını sürttüğün yerdeki adımların gölgeleri kalıyormuş..
muratsafiturk
Düzenleyen bilgihazinem gün: 24/5/2009 saat: 01:53
Bağlantı »